Het grootste busloze autobusstation ter wereld? Deel 1
In de loop der jaren heb ik heel wat halteborden gekregen. Ze staan allemaal in mijn tuin. Bij elk bord hoort een verhaal, en die verhalen wil ik graag met jullie delen.
1. Een Citosa-halte uit de jaren zestig
De eerste halte laat zien hoe eenvoudig het er in de jaren zestig aan toeging. Gewoon een paal met daarop een bord van Citosa. Deze vervoerder ging vooraf aan Westnederland en was vanaf 1961 gevestigd aan de Hoogeveenseweg. Later zaten daar ook Westnederland, de ZWN-Groep en Connexxion.
Een lijnnummer of informatie over de vertrektijden stond er niet op. Wilde je weten welke bus er stopte en hoe laat die kwam, dan had je een papieren dienstregeling nodig. Die kon je onder meer bij de buschauffeur kopen. Dit haltebord heb ik ooit gekregen van wijlen Anne de Jong uit Boskoop, die vroeger controleur was.
2. Gemeentebedrijven in Gouda
Gemeentebedrijven was een halte in Gouda waar de stadslijnen 70 en 72 van Westnederland stopten. Ik kreeg dit bord toen ik zeventien was van Rinus van Vliet. Hij was jarenlang klusjesman bij Westnederland en stond bekend als de man op zijn klompjes.
Voor mij was hij ome Rinus. In zijn vrije tijd kwam hij jarenlang bij mijn ouders schilderen. Hij was een van de liefste mannen die ik ooit heb gekend. Ik heb nooit kunnen achterhalen waar deze halte precies heeft gestaan. Weet een van jullie waar in Gouda het bord stond? Dan hoor ik het graag.
3. Een reservehalte van Westnederland
Dit is een reservehalte van Westnederland. Bij een langdurige omleiding werd zo’n bord neergezet bij een tijdelijke halte, zodat reizigers wisten waar ze konden instappen.
4. Het Mar en Martplein
Dit bord liet ik speciaal maken bij de palenboer. Het Mar en Martplein heeft nooit bestaan. De naam verwijst naar mijn meissie Mar en mij. De lijnnummers en bestemmingen zijn wel echt. Het waren lijnen die ik aan het begin van mijn loopbaan als buschauffeur reed. Het bord komt uit de tijd dat we onder de vlag van ZWN reden.
5. Apollolaan in Waddinxveen
De halte Apollolaan in Waddinxveen bleef bestaan in de tijd dat ik voor Westnederland, ZWN, Connexxion en Arriva reed. Het bord op de foto is de uitvoering uit de tijd van Connexxion.
6. Het beginpunt van lijn 56 in Leimuiden
Dit soort halteborden kwam je op stations in heel Nederland tegen, waar veel buslijnen hun begin- of eindpunt hadden. Dit exemplaar stond op een andere plek. Het stond bij het beginpunt van lijn 56, voor de garage van Connexxion in Leimuiden. Daar zaten eerder Centraal Nederland en de NZH.
7. Een halte ter herinnering aan Mar
Dit bord is speciaal voor mij gemaakt nadat mijn vrouw Mar overleed. Het is een fictieve halte in de stijl van de borden die Arriva in Zuid-Holland Noord gebruikte. Het zonenummer 8563 verwijst naar het wagenparknummer van de Mar Werkman-bus.
De lijnen op het bord bestaan of hebben bestaan. Ze betekenen stuk voor stuk iets voor me. Met lijn 2 ging ik in de jaren zeventig elke schooldag van Waddinxveen naar Rotterdam. Heen en terug was ik drie uur onderweg. In die tijd ontstond mijn liefde voor de bus.
Lijn 41 rijdt door Sint Nicolaasga, het dorp waar mijn vader vandaan kwam en waar toen ook de rest van mijn familie woonde. Lijnen 101 en 104 waren volgens Mar en mij de mooiste lijnen die we hebben gereden.
8. Een halte voor mijn 25-jarig dienstjubileum
Toen ik 25 jaar in dienst was, kreeg ik dit bord uit handen van Karsten van der Kraaij. Het zonenummer 5471 is het echte zonenummer van Boskoop. De nummers 8563 en 9285 verwijzen naar de twee favoriete bussen waarmee ik heb gereden. De rest van het bord spreekt voor zich.
9. Een halte voor mijn cluppie
Ook dit is een fictieve halte. Het Abe Lenstra Stadion hoort bij mijn cluppie sc Heerenveen. De vier lijnnummers op het bord horen bij bestaande buslijnen in Fryslân.
10. Een afscheidscadeau uit Lelystad
Deze halte kreeg ik van mijn collega’s uit Lelystad, waar ik een tijdlang de dienstensite mocht maken. Toen er een nieuwe vervoerder kwam, wilde men de diensten niet langer op een openbare website hebben. Daardoor moest ik ermee stoppen. Mijn oud-collega uit Alphen, Niels Reumerman, heeft er toen voor gezorgd dat ik dit haltebord kreeg.

