Jo Kempers en de stalling Gouda
Wie Gouda zegt in de jaren tachtig zegt Jo Kempers. De stallinghouder die kon vloeken als een bootwerker en loyaliteit verwachtte, maar ook gaf. In de portakabin op het stationsplein was een groot deel kantine en een klein deel zijn kantoor.
We hebben in een bijgebouw van het station nog een ruimte gehad waar de kluisjes stonden. Bij binnenkomst kon je linksaf de kantine in en aan de rechterkant was een loket en een deur die toegang gaven tot het kantoor. Geen computer en alles op papier.
Een dienst ruilen
Ik kom binnen voor een pauze roept Jo door het loket heen, kom eens even binnen. Volgende week dinsdag ben jij vrij en het zou mij goed uitkomen als je een dienst deed. Krijg je woensdag vrij.
Prima, gaan we doen.
De gevonden portemonnee
Terwijl ik het in mijn agenda zet komt er een vrouw aan het loket. Mijnheer, heeft u een portemonnee gevonden met een hoop geld erin? En wat zat er nog meer in??
Twee postzegels en een sleutel. Het is een bruine portemonnee. Is het deze soms? zegt Jo.
Je moet wel beter op je spullen letten hoor. Het is maar goed dat ik van die eerlijke jongens heb. Mevrouw kijkt haar portemonnee na en komt terug naar het loket.
Mijnheer, er zat 385 gulden in en er is 20 gulden uitgehaald. Geef eens hier zegt Jo. Pakt de portemonnee aan en telt het geld.
Klopt zegt Jo, het is 365 dus het is jouw portemonnee niet. Bedankt en legt hem terug onder het loket en praat verder met mij. Mevrouw heel verbaasd, maar het is wel mijn portemonnee!
Jo pakt de portemonnee, gooit hem door het loket via de deur naar buiten, staat op en brult. En nu opgedonderd. Mijn jongens voor dief uitmaken?
En toen nog een paar knopen erachteraan. Mevrouw nooit meer teruggezien. Het was nooit saai.
Mijn eerste stadsdienst
Mijn eerste stadsdienst kom ik in winkelcentrum Bloemendal en kom mijn tegenligger tegen die het raam open schuift en zegt: “volgende halte 35 cent” en rijdt weer verder????
Vijfendertig cent bij de volgende halte
Door naar de Hugo de Vrieslaan, staan er drie passagiers. De eerste koopt een kaartje van 85 cent en betaalt gepast . De tweede heeft een abonnement en geeft 10 cent en de derde ook een abonnement en gooit een kwartje op de betaaltafel.
Ik heb echt verschillende jaren kunnen tanken van de fooi die je op de stad kreeg.
Gewoon ons werk doen
Wat ik niet beseft heb, is de eenvoud en oplossingsgerichtheid die we toen meemaakten en normaal vonden. Een tijd zonder invloed van politiek, gemeentes die wat te zeggen wilden hebben, aanbestedingen en alles waar we nu mee tobben. Een tijd dat we gewoon ons werk konden doen met de middelen die we toen hadden.
Kees van der Pijl zei altijd, wij zijn genegen ons kantoor van halte naar halte te verplaatsen, maar de invloed die nu op een chauffeur uitgeoefend wordt stond nog in de kinderschoenen.
Met dezelfde bus de hele dienst op pad
Je pakte ’s morgens een bus die je de hele dienst bij je hield. Wisselen van bus alleen bij pech en zelfs in de avonddienst een keer tanken tussendoor om de lengte van de tankdienst te ontlasten.
Korte lijnen met politie en gemeente
Jo Kempers had contacten bij Politie en Gemeente die het mogelijk maakten dat een opmerking van een chauffeur gemeld werd en zonder dat je het merkte, werd het opgelost. Dat ging later wel anders. Het heeft een aantal jaren geduurd, voordat ik merkte hoe dit in zijn werk ging.
Overhangende takken
In de roostercommissie droegen we een probleem aan van over de weg hangende takken in een bocht. De oplossing? Ga als de tijd uitkomt om 9 uur naar de schaftkeet bij de geluidswal.
Daar komen alle opzichters en uitvoerders van alle soorten werkzaamheden bij elkaar.
De volgende dag opgelost
Ik daarheen. Goedemorgen chauffeurtje, wat kom je doen?? Nou, op de hoek van de Laswijkweg hangen de takken hinderlijk in de weg.
Kunnen jullie er wat aan doen? Algemeen gemopper van wat denk je wel en ben jij ook al een baas van mij? Gelach alom en de andere dag was het weggehaald.
Tijden veranderen
Nu moet je een verzoek in drievoud inleveren en wachten tot er iemand naar kijkt en het gaat beoordelen of het wel zo is. Twee maanden later hoor je of er wel of niet wat mee gaat gebeuren. Tijden gaan veranderen en niet ten goede.
Wordt vervolgd.
Henk van Kerkhof
↑ Terug naar boven
